Na Oud & Nieuw

Zijn we weer!

Na Oud & Nieuw zijn we op 03.01.10 vertrokken richting Nimbin. We waren al eerder in Nimbin geweest en we hadden van een vriendelijke hippie man gehoord dat Hanging Rock een hele mooie plek was om een te gaan, een kleine waterval en een hele hoge rots met een touw..zodat je er vanaf kan jumpen. (zie de foto's en filmpjes)

Vanaf Surfers Paradise naar Nimbin is een rit van ongeveer 2 uur, we hadden het inmiddels al zo gehad met kaartlezen dat we een Tom Tom hebben aangeschaft, de goedkoopste die er was maar hij doet het prima. We raken al een stuk minder verdwaald, scheeld een hoop tijd en benzine.
Maargoed, wij dus op ons tomtommetje ingesteld van Surfers Paradise naar Nimbin, een ritje van ongeveer 2 uur. (lees, zou 2 uur moeten zijn) We hadden de TomTom ingesteld op 'Snelste Route' omdat dat het meest logisch leek, bleek dus van niet. Hij leide ons via een bergweg ipv. de snelweg zoals we de vorige keer waren gekomen.

Het was wel een mooi ritje dus we bleven op deze bergweg rijden. Ongeveer een half uurtje voordat we in Nimbin aan zouden komen reden we nog steeds door de bergen, opeens hing er een grote tak over de weg, ik reed nog iets van 50 KMPH dus ik kon echt niet meer stoppen. De tak raakte vol de voorruit en creerde een ster die ongeveer over het hele raam liep. Echt balen dus, zo konden we niet door rijden omdat je bijna niks meer zag door die ster.

Na ongeveer 10 minuten stilstaan en schelden zijn we naar het dichtst bijzijnde dorpje gereden (Murwillumbah) en hebben daar gevraagd naar een ramen maker. Eerst werden we verwezen naar de ramen maker van Murwillumbah maar die bleek op vakantie te zijn. Na nogmaals navragen werd ons verteld naar een bepaald huis te rijden waar ramen voor zouden staan en die zou het misschien wel weten. Daar stond een soort zigeuner met inderdaad een heleboel ramen, alleen het raam wat wij nodig hadden had hij natuurlijk niet. Hij verwees ons weer door naar een auto sloop.

Daar zijn we heen gereden en zowaar hadden zij nog een auto staan met dezelfde ruit. Al met al koste het ons $120 voor een nieuwe tweedehands voorruit, prima.

Toen konden we eindelijk naar Nimbin rijden, we hadden vantevoren al gebeld en geboekt dus we konden zo de camping op. Die dag hebben we verder niet zoveel meer gedaan, beetje gechillt en gezwommen. De volgende ochtend was frappant. We gingen naar zo'n openbare plek om te ontbijten, toen we daar 10 minuten zaten kwam er een gezinnetje aan de andere tafel zitten. Nadat moeders een aantal slingers had opgehangen beseften we dat het om een kinderfeestje ging. Dit was aan de sfeer totaal niet af te zien, moeder legde een kleed op de grond,beval de kinderen om erop te zitten en smeet ze een aantal ballonnetjes toe, hier! blaas maar op! heb het maar leuk! Niet helemaal hoe wij kinderfeestjes herinnerden zegmaar.

Toen de kinderen lekker verplicht hun ballonetjes aan het opblazen waren kwam vaders naar ons toe en maakte een praatje, het bleek een aardige vent te zijn met een Franse achtergrond. Hij vroeg aan ons waar we geweest waren, toen dit rondkijken in Nimbin (hippie dorpje) bleek te zijn wende het gesprek zich meteen richting marijuana, that's what u do in Nimbin!Nou..bleek dat we ook nog is Nederlanders waren dus de gespreksstof zat helemaal goed. We vroegen aan hem of hij zelf wel eens wiet rookt..from time to time, not too much. Oke..oke, 5 minuten later loopt ie even weg en komt ie terug met een hele bak vol. Do u want some guys? Nouja..leuk toch. Het was dus uiteindelijk wel een heel appart kinder feestje geworden, vader kneiterstoned met een paar Nederlanders en moeders was nog gezellig de kinderen aan het commanderen het leuk te hebben.

Hij bleek een stuk land van 60 Hectare te hebben met een aantal huizen erop, hij vroeg aan ons of we het leuk zouden vinden om een paar dagen bij hem een paar uurtjes per dag te werken voor eten en onderdak (of wiet) Dat hebben we maar niet gedaan, wel een kinderfeestje om te herinneren.

Diezelfde middag zijn we naar Hanging Rock gegaan, een plekje die ons aangeraden was toen we eerder al in Nimbin waren geweest.Wat ik hierboven al beschreven heb, de filmpjes hiervan zijn erg interresant geworden.

De laatste dag in Nimbin zijn we naar Border Ranges gegaan, een National Park vlakbij Nimbin. We zijn in ongeveer 3 uur door het regenwoud gereden, was echt heel mooi om te zien en we waren heel gelukkig met onze 4 wheel drive, anders was het nog knap lastig geweest. We kwamen uit bij een dorpje dat Kyogle Country hete, een heel klein dorpje waar verder niks te doen was, alleen eten en drinken. We stonden bij onze bus om te bekijken waar we nu heen zouden gaan, opeens stopt er een motorrijder, zo'n soort van hells angel maar dan wel met een aardige uitstraling zegmaar. Hij stopte omdat hij onze bus zo cool vond en vroeg waar we vandaan kwamen, hij vertelde ons toen dat hij zelf een boot heeft in Groningen en hier elke zomer (in NL) heen gaat, de wereld is klein.

Hij raadde ons aan om naar Lennox Head te gaan, en plaatsje in de buurt van Byron Bay. Dat hebben we dus gedaan, een rit van ongeveer 1,5 uur. Het was echt top om een te komen in Lennox, echt super mooi weer, dat hadden we wel weer even nodig, waar we zaten regende het toch wel veel,  het blijft wel warm alleen op een camping met veel regen is niet echt relaxt.

We hadden op de TomTom ingesteld om naar een camping te rijden, toen we daar aankwamen bleek dat ze geen plekken meer hadden, nergens in Lennox Head konden we een camping plek vinden. We besloten om naar Ballina te rijden, een dorp ernaast. Na 3 minuten opweg daarheen kwamen we langs een Look-Out point. Daar kon je over heel Lennox Head kijken, echt een heel mooi uitzicht. We besloten om daar gewoon te gaan slapen, auke en ik in de van en Tim in de tent, we hadden de tent ongeveer 10 meter lager op een ander stuk grond gezet zodat het niet zou opvallen, het is niet helemaal legaal om daar te staan natuurlijk.

Vlak voordat we de tent wilden gaan opzetten zaten we op een boomstam naar het uitzicht te staren en zagen we opeens een hele groep dolfijnen boven het water uitspringen, Tim en ik (vincent) zijn meteen naar beneden gerend om ze van dichterbij te zien, natuurlijk waren ze toen weg en konden we weer omhoog gaan klimmen.

De volgende dag werden we om 06.30 wakker geklopt door de Ranger van Lennox. Die kwam ons vertellen that it's not legal to camp over here (met een uber australisch accent) Gelukkig doen ze wel aan waarschuwingen en kregen we niet gelijk een boete. Als het echter nogmaals in dezelfde omgeven zou gebeuren zouden we een boete krijgen van $130 per persoon.

Zo ik heb nu zoveel getypt dat ik een beetje scheel begin te worden, auke neemt het over. Groeten!

Nadat we van meneer de ranger een waarschuwing hadden gekregen maar besloten om een hostel in Lennox head op te zoeken. Hier hadden ze maar plaats voor 2 personen, dus ben ik (Auke), langs de weg gaan staan om daar mijn nachtrust te pakken. In Lennox Head nog heerlijk genoten op een erg stil strand onder de bakkende zon (35 Graden).

Na Lennox Head hebben we een tripje gemaakt naar de Mynions Falls. Dit is een erg mooie waterval van 100 meter hoog. Het uitzicht was echt waanzinnig. Helaas konden we niet naar het meertje waar de waterval in eindigt omdat we dan 4 uur moesten wandelen,   No Way!

Na de Mynions Falls zijn we doorgereden naar Brunswick head, een erg klein dorpje aan de oostkust. Hier hebben we 2 dagen op een camping gestaan met alleen maar Australiers. 'S avonds hebben we daar John ontmoet. John is een man van 44 die van een paar lekkere biertjes houdt. Het is een echte Ozzie Redneck die geen idee heeft wat zich buiten Australie afspeelt. Nadat we met John wat gedronken en gepraat hadden nodigde hij ons uit om mee de volgende dag mee te gaan op zijn boot om te vissen. Zo gezegd zo gedaan, de volgende ochtend zaten we met z'n 4 op John zijn boot en hebben we de hele dag gevaren en gevist. Flink wat vissen binnen gehaald ( Auke 4, Tim 1, John 3 en Vincent iets minder dan Tim. 'S avonds heb ik samen met John de vissen gefileerd en gebakken. Raar idee om een vis op te eten die 2 uur daarvoor nog in je handen lag te spartelen. Wel erg lekker. Ook hebben we nog verse krab gegeten die we net gevangen hadden. Een hele chille dag met een beetje vreemde, maar wel aardige man.

Volgende ochtend hebben we koers gezet richting Coffs Harbour, nog steeds aan de oostkust. Hier zitten we nu ongeveer al 1,5 uur te typen om dit op de blog te krijgen.

Groetjes uit Australie en sterkte met de iets lage temperaturen in holland!