Coffs Harbour,Tuncurry,Newcastle en Sydney

Hallo trouwe lezers!

Zoals te lezen was in het laatste bericht waren we op dat moment in Coffs Harbour. We hebben daar 2 dagen op een camping gestaan. Het was niet echt een bijzonder leuke camping, heel erg veel australische kinderen. We zaten nog best ver van het centrum van de stad. We vroegen aan iemand op de camping wat een taxi zou kosten, $80..geen optie dus. Een beetje jammer, we zijn dus savonds maar op de camping gebleven en hebben wat gedronken in de openbare keuken.Hier stonden een paar picknick tafels dus als we niet te luidruchtig waren konden we daar gewoon zitten. Helaas waren we tot een uur of 24.00 omringd door kinderen van 6 tot 16 ofzo. Hardstikke gezellig.

Gelukkig zaten er de 2e avond nog 4 'volwassenen' bij. Dat bleken ook Nederlanders te zijn, 1 paar zelfs uit Amsterdam. Altijd leuk om wat verhalen uit te wisselen over waar ze al geweest waren enzo. We hebben misschien zelfs een appartement voor in Amsterdam kunnen regelen. 1 paar gaat in Mei geloof ik hun huurhuis uit in ijburg. Iets van 900 euro voor 95m2, een nieuw appartement..dus voor de zekerheid maar even telefoon nummers uitgewisselt. Je weet het nooit! :D

Na Coffs Harbour zijn we op eerder aanraden van John naar Tuncurry gereden. Een klein kust plaatsje op ongeveer 1,5 uur rijden van Coffs Harbour. Een Australier op de camping in Coffs Harbour had ons aangeraden om het boek 'Australia Wide 5' te kopen. Hier staan allemaal gratis campings in waar alleen een WC en eventueel een douche is, scheeld toch zo $15 p.p per dag.  Aan de hand van dit boek zijn we dus gaan kijken in Tuncurry, er lag een camping op 16KM afstand, in het Booti Booti National Park. We zijn daarheen gereden en toen we daar aankwamen bleek dat je toch wel moest betalen voor deze camping. $14 p.p per dag plus nog $7 voor de auto. Gelukkig was er een onbemande receptie en stonden er een soort van machines waarmee je kon betalen, deze waren 'out of order'. Heel prettig voor ons dus, we hebben hier 1 nacht gestaan en niemand gezien, toch nog gratis gecampeerd!Deze camping lag op een steenworp afstand van een prachtig strand.Een uitgestrekte zandvlakte omringd door bergen en echt kristalhelder blauw water. De golven waren hier soms zo hoog dat ik er echt bang van werd. Je wordt er niet blij van als je zo'n golf op je hoofd krijgt. We zullen binnenkort ook even foto's hiervan uploaden, we hebben nu onze camera's niet bij ons. Alleen de zwartwit foto van mij en auke die er al op staat was op dit strand in Booti Booti. Omdat we ons lot niet wilden tarten zijn we de volgende ochtend maar weg gegaan zodat we niet toch nog zouden moeten betalen als er iemand zou komen controleren.

We zijn van Booti Booti gaan rijden naar Newcastle,voor zover het mogelijk was. We reden ongeveer een kwartiertje en kwamen erachter dat we moesten tanken. We zaten al in de reserve tank. Na nog eens 10 minuten rijden stopten we bij een tank station en waren we blij dat we konden tanken, je wil niet stil komen te staan daar. We hadden onze deur nog niet eens open gedaan en de tankstation man kwam naar ons toe om te zeggen dat er een blackout was, geen stroom..dus geen benzine. Hij raadde ons aan om nog 24KM verder te rijden naar het eerst volgende tankstation in Bulahdelah.Als onze moed verzameld en toch nog die 24KM proberen te rijden op onze bijna lege tank. Gelukkig haalden we het en daar gebeurde precies hetzelfde, we waren nog niet uitgestapt of een mevrouw kwam naar buiten 'we're enduring a blackout, no petrol for now' De hele regio zat dus zonder stroom en daardoor wij zonder benzine. Waarschijnlijk kwam het door een bliksem inslag, toen we stonden te wachten kwam er een auto het station op rijden die ook wilde tanken, die man vertelde ons dat hij net door een enorme stortbui is gereden, je zag de deuken van de hagelstenen in zijn auto zitten. Wij hebben zelf niks van de stortbui mee gekregen, een paar spetters..meer niet. Het kan hier extreem plaatselijk zijn.

Mevrouw had geen idee hoe lang het nog zou gaan duren en ze heeft het tankstation gesloten. We hebben daar ongeveer 1 uur gewacht of het misschien weer zou gaan werken, omdat we geen achterlichten op onze auto hebben willen we liever niet in het donker rijden en werd het eigenlijk onmogelijk om nog in Newcastle te komen die dag. We hadden de mazzel dat er achter het tankstation een caravanpark was. We zijn daar heen gegaan en hebben een nacht overnacht in dat caravanpark. Lekker zelf noodles gemaakt en gezeten bij de bus.

We hebben achterin een tank liggen voor extra benzine, ik denk dat we deze maar is moeten gaan gebruiken :)

De volgende dag was er gelukkig weer stroom en konden we onze koers zetten richting Newcastle. We vertrokken om 09.00 (wat nog nooit eerder was gebeurd, we checken echt altijd te laat uit,zonder sancties so far gelukkig) en we kwamen om 11.00 in Newcastle aan, we zijn naar de dichtstbijzijnde camping gereden. Newcastle is echt een havenstad, met een hele grote haven dus.Onze camping lag naast deze haven dus je kan wel enigzins bedenken hoe dat eruit zag. Zeker niet een van de mooste stranden die ik in Australie heb gezien.Maargoed we hebben niet echt het recht om te klagen dus dat deden we ook niet al teveel.

S'avonds zijn we naar een pub geweest, hebben we voor $10 gegeten en zijn we met de ferry naar het centrum van Newcastle gegaan. Enigzins naar onze verwachting was de stad vrij dood om 21.00 op maandagavond. We zijn wat rond gaan lopen en hebben gevraagd waar we nog iets kunnen drinken, we eindigden in een pub/hotel waar 2 andere jongens al aardig wat pintjes genuttigd hadden. We raakten in gesprek en ze vertelden dat ze allebij mijnwerkers waren, de een bestuurde de machine en de ander was de elektricien die hem moest maken als de ander hem weer gesloopt had. Zo beschreven ze ongeveer hun eigen werk. Chad, een van die gasten stelden voor om een visitors pas aan te vragen zodat wij met z'n 3en 500 Meter mee onder de grond mochten, wij wezen dit aanbod vanzelfspreken niet af.

Helaas was Chad overduidelijk een man van grote babbels en kwam Danniel, de andere jongen een stuk geloofwaardiger over en zij meteen al 'no way' dat dat gaat lukken, te gevaarlijk. We hoopten dus dat Chad gelijk had maar gingen er al redelijk vanuit dat het niet door zou gaan, de volgende dag niks meer gehoord.

De volgende dag hebben we niet veel bijzonders gedaan, een beetje gerealiseerd dat ons geld vrij rap gaat dus probeerden we er een goedkoop avondje van te maken. Een paar biertjes gedronken in een soort Club (gokken,eten,theater etc.) En een potje Keno gespeeld. Keno zie je overal in Australie,vooral in pubs. Het is een soort nationaal bingospel. Op tafel staat een bakje met papiertjes waar 80 Nrs op staan, je kan meespelen voor $1 per spel en je kan dan bijvoorbeeld 3 nrs aankruisen, als die 3 nummers getrokken worden (er worden 20 nrs getrokken) dan win je (iets van $88 dollar) Dus Auke en ik zijn gaan meespelen voor 10 spelletjes. In die kroeg hangt een grote TV waarop de uitslagen bekend gemaakt worden, om de minuut is er een nieuwe loting. Verbazingwekkend maar waar, we hebben niets gewonnen.Evengoed wel leuk om een beetje te snappen wat dat Keno nou is, echt overal in cafe's en pubs hier hangt een TV met keno en kan je wedden op paarden/honden races, daar hebben we ons nog niet aan gewaagd.

We zijn toen vanuit Newcastle in een keer doorgereden naar Sydney. We zijn 10KM voordat we sydney inreden even gestopt om wat hostels uit de Lonely Planet te bellen. Zo goedkoop mogelijk met een mogelijk om te parkeren, dit was niet zo heel makkelijk want veel hostels waren vrij duur. Uiteindelijk vonden we Eva's Backpackers voor $33 per nacht en korting voor het parkeren bij een parkeergarage in de buurt, $20 per dag.

Toen we ingechekt hadden zijn Tim en ik (vincent) met de bus naar de garage gereden. Ons was verteld dat we naar Wilsons Parking moesten, prima..wij op de tomtom ingevoerd Wilsons Parking. Na ongeveer 10 minuten rijden en afvragen waarom het zo ver rijden was kwamen we daar aan, we bleken bij de verkeerde Wilsons Parking te staan, er zijn er meerderen in Sydney. Prima, we kregen het juiste adres van de medewerker in die garage en zijn daarheen gereden, er waren wegwerkzaam heden dus stonden we lekker met 35 graden in de file. Het duurde ongeveer 20 minuten om 600 meter te rijden. Toen we ons er doorheen hadden geslagen kwamen we aan bij de juiste Wilsons Parking. Maximale inrijhoogte : 2 Meter. Heel jammer want onze bus was hoger, vooral omdat er een band op het dak zit konden we er echt niet in. Hier hadden we geen zin in, we besloten toch maar om de band van het dak te halen om te kijken of het dan zou passen. De band was zeer goed vastgemaakt aan het dak. Toen de band er eenmaal af was en in de auto lag gingen we het weer proberen. We hadden ongeveer 3CM ruimte en ik ben dus met een slakkengang door die parkeer garage gereden, bang om buizen of wat dan van het dak af te trekken. Hij staat nu lekker in de garage en we halen hem er pas uit als we weer weg gaan. Daarna hadden we met auke op een terrasje afgesproken en was het gelukkig Happy Hour, dat maakte de dag weer helemaal goed.

We blijven waarschijnlijk tot morgen (zondag) in Sydney en gaan dan richting Melbourne rijden. We laten binnenkort wel weer wat weten en de foto's bij dit verhaaltje komen later. Er staan er al wel een paar op maar we hebben er nog wel wat meer.

Sterkte in Nederland!

Groeten,

Auke & Vincent