Jee,weer zo'n lang verhaal!

Toen ik bij het couchsurf adres vertrok had ik nog geen ander adres gevonden dus ging ik maar weer terug naar het hostel waar ik eerder was geweest. Ik had inmiddels contact opgenomen met Marita, een oud collega van vaders die een paar jaar geleden naar Nieuw Zeeland is geëmigreerd, toevallig naar Christchurch. Zij werkt op een klein Nederlands schooltje in Christchurch waar kinderen van immigranten heen kunnen voor een paar dagen per week. Ze vertelde me dat ze 6 keer per jaar cultuurdag hebben en dat het die Zaterdag daarop cultuurdag was met als thema Koninginnendag.

Op elke cultuurdag doen de docenten een toneelstukje voor de kinderen. Nu was een van de docenten afgevallen en was er niemand die Molentje kon spelen (Characters : Klompje,Tulpje,Fietsje,Kaasje en..Molentje!) Dus vroeg ze mij of ik misschien Molentje character wilde geven op het podium. Ik wist meteen dat dit een ''once in a lifetime oportunity'' was dus die heb ik meteen aangegrepen, het zou zomaar een stepping stone naar Hollywood kunnen zijn. Gelukkig was het Teletubbie gehalte vrij hoog en was het niet al te ingewikkeld.

Een paar dagen vantevoren hadden we afgesproken om het even te gaan oefenen en ben ik naar ''De Klomp'' gegaan. Het was een stukje uit het centrum maar ik had geen zin om te betalen voor de bus en ben gaan lopen, na een uur lopen was ik er eindelijk. Ik had de afstand niet helemaal goed ingeschat maar het hielp ook niet dat ik een route van Google Maps Nederland had uitgeprint die de 1e afslag op de rotonde als Rechts ziet en wat in NZ werkelijk Linksaf is. Maargoed, na een uurtje was ik er. Marita had me voorgesteld aan haar andere Nederlandse collega's en we hebben het stukje even geoefend.

Er was daar ook een Nederlands meisje in dienst die zelf ook aan het couchsurfen was, zij vertelde me dat als ze niks kon vinden ze altijd een ''Gezocht'' berichtje plaatste op de site. Ik wist helemaal niet dat dat ook een mogelijkheid was, ik stuurde mensen altijd zelf een berichtje. Dus toen Marita me met de auto bij het hostel had afgezet ben ik gelijk op internet gaan kijken en heb een bericht op de website gezet, letterlijk nog geen 15 minuten later kreeg ik een bericht terug van Ed, dat ik meer dan welkom was in zijn huis.

Ik heb Ed gelijk gebeld en we hadden voor de volgende dag afgesproken. Hij zou me met de auto komen ophalen bij mijn hostel, behoorlijke luxe. De volgende dag stond hij op de afgesproken tijd voor het hostel en zijn we naar zijn huis gereden. Ed is een hele relaxte gozer, onderweg vertelde hij me dat hij bij zijn vader woonde maar die vond het geen probleem. Ik was hun eerste couchsurfer. Ed heeft zelf in Frankrijk rond gereist en heeft daar ook gecouchsurft. Toen we bij hem thuis waren aangekomen kwam het gesprek terrecht bij onze leeftijd, ik vroeg hem hoe oud hij was en hij vertelde me dat hij 16 was. 16. Ik was net opgepikt door een gozer met een auto, die in Frankrijk heeft gereist en hij was gewoon 16! Dat had ik echt totaal niet verwacht, hij is echt heel volwassen voor zijn leeftijd. Geen probleem natuurlijk, we konden alleen niet even een biertje gaan drinken in een pub of kroeg, hij mag nog geen bier drinken! haha. Dat moest dus thuis.

Die 1e nacht was er nog een couchsurfer gekomen, Brian uit The United States Of America (Amerikanen lijken het leuk te vinden dat elke keer te zeggen, bepaald soort trots ofzo)
Phil en Ed (Phil is zijn vader) hadden ons mee genomen naar een Chinees restaurant om de hoek, super goed gegeten en Phil betaalde. Brian en ik wilde betalen maar Phil vond dit onderdeel van de Couchsurf Experience in Christchurch, prima dus! Later bleek dat ze in dat huis zelden tot nooit zelf kookten. Elke dag pizza,fish 'n chips,chinees,vietnamees, noem het maar op. De 2e avond hadden we een pizza besteld maar ik had al duidelijk gemaakt dat ik dat niet elkedag kan doen, het is hier niet zo duur..maar zelf koken is wel nog steeds wat goedkoper. De volgende dag had ik pasta gemaakt. Wat groentes gekocht, potje saus, wat vlees. Ed was totaal flabbergasted, ''wow, are you a good cook or something?'' Haha, hoe gevleid ik me ook voelde, ik kon echt niet beweren dat ik een goeie kok was omdat ik Spagetti Bolognese kon maken en vertelde hem dat dit ongeveer het simpelste is wat je zelf kan maken. Maar hij vond het nog steeds wel verbazingwekkend. Nouja, toch leuk dat ik nog iemand kan imponeren met mijn kook kunsten,zijn er waarschijnlijk niet zo heel veel.

Overdag was Ed op school en Phil aan het werk en had ik het rijk voor mezelf,ze hebben een mooi huis op ongeveer 30 minuten lopen van het centrum.Ik had gewoon mijn eigen kamer met bed en zelfs PC. Ik heb overdag mijn tijd besteed aan van alles waar ik niemand mee zal vervelen. De 2e dag zagen we op Couchsurfing.com dat een Nederlandse gozer een 'German Movie Night' had georganiseerd. Vrij simpel, een duitse film kijken met een paar couchsurfers. We kende ze totaal niet maar Brian, Ed en ik zijn er toch heen gegaan, het was niet ver van Ed z'n huis. Wouter, de jongen die het georganiseerd had woonde in een mooi huisje waar hij een zelf gemaakte projector had staan, behoorlijk impressive. Daarmee projecteerde hij 'Das Expirement' op een groot scherm aan de muur omgeven door een massive geluids systeem.

Ik had via couchsurfing.com een e-mail gekregen dat Koninginnendag ook in Christchurch gevierd werd, en wel in het Belgisch Bier Cafe (kwam waarschijnlijk het meest in de buurt). Ik wist dat Wouter(van de movie-night) er heen zou gaan en dacht waarom niet. Phil heeft me savonds afgezet bij Torenhof. Toen ik aankwam was er nog niemand dus had ik maar vast een Stella Artois voor mezelf besteld. Langzamerhand begon het vol te lopen met Nederlanders, ik denk dat er uiteindelijk een stuk of 20 Nederlanders waren waaronder ook Annemarie, de collega van Marita die me eerder de tip had gegeven om een 'gezocht' bericht te plaatsen op couchsurfing.com. Dat was wel heel appart, om in Christchurch opeens zo'n hele Nederlandse community aan te treffen. We zijn daar een tijdje gebleven en toen met de harde kern verder gegaan naar een ander cafe. Ze zijn hier echt heel strikt met regeltjes, ik kwam het cafe bijna niet in omdat ik normale schoenen aan had. Ze moesten zwart en glimmend zijn maar als ik achterin zou gaan staan mocht ik toch naar binnen. Het was echt helemaal geen luxe cafe ofzo, gewoon een normale bar. Eigenlijk wilde ik uit principe al niet meer naar binnen maar ik was de laatste die naar binnen ging en de rest was al binnen.

Een paar dagen later was er weer wat georganiseerd door wat mensen van couchsurfing (In Christchurch zit een soort community van mensen die zich daar mee bezig houden) Josh, een kiwi die voor een tijdje naar Europa gaat, had een afscheids feestje. We hadden hem nog nooit gezien maar gingen toch naar zijn afscheids feestje, wel appart. Toen Ed en ik daar aankwamen zagen we geen bekende gezichten van de vorige keer en leek het meer op een familie feestje waarvan we de familie plus de geen waar het om ging niet eens kende. Dat was enigzins ongemakkelijk, allemaal familie met kinderen enzo, en daar stonden wij dan een beetje tussen. Gelukkig kwamen er langzamerhand wat couchsurfers binnen, die op de een of andere manier herkenbaar zijn, ookal heb je ze nog nooit gezien. Toen werd het wel een stuk interessanter, uiteindelijk tot 02.00 daar gezeten en overgebleven met een klein groepje couchsurfers.

Ik had inmiddels wel wat progressie geboekt met mijn quest naar werk. Ik had op Koninginnendag. de tip gekregen om werk te zoeken rond Blenheim, een dorpje in het noorden van het Zuid-Eiland, omgeven door wijngaarden. Dat heb ik dus gedaan en zowaar kreeg ik na een paar dagen een sms'je dat ik de 14e kon beginnen! Dus dat was eindelijk geregeld, nu alleen nog wachten op de bevestiging van mijn visa, die had ik telefonisch al gehad maar nog niet op papier. Dat was wel een opluchting, eindelijk kan ik wat geld gaan verdienen.

We hadden bericht gekregen van Wouter dat hij zijn verjaardag vierde op 05.05 en of we naar een vietnamees restaurant wilde komen. Daar zijn we dus heen gegaan en daar troffen we nog ongeveer 30 andere onbekenden aan. Er waren wel een aantal bekende gezichten die we bij Josh zijn party hadden gezien dus daar hebben zijn behoorlijk mee doorgezakt. $20 voor een Set-Menu, wat betekend dat je ongeveer 2 uur aan het eten bent en eten voorgeschoteld krijgt. Dat is ongeveer 10 euro, bijna gratis voor dat soort, en zoveel eten.

De harde kern bleek Hailey (kiwi) Adrien (Fransman) Ed en ik. Een paar dagen later hadden we besloten een feestje te houden bij Adrien, hij huurd een kamer ergens in de heuvels van Christchurch. Hij had daar een kamer in een prachtig huis met uitzicht over de hele stad. Ik zal wat foto's ervan uploaden.We zijn daar de hele nacht geweest en hebben daar geslapen.

Inmiddels was ik al bijna een week bij Ed en Phil en heb ze maar gevraagd of ze het niet te lang vonden duren, meestal blijven couchsurfers 1 of 2 dagen. Ze vonden het gelukkig geen probleem, ik kon blijven tot wanneer ik wilde, echt heel relaxt.
Ik ben de 11e met de trein naar Blenheim gegaan. Een reis van ongeveer 4,5 uur waarbij er geen moment is dat je tong niet uit je mond hangt van verbazing. De natuur is echt zo mooi, ik had nog niet zo heel veel natuur gezien in NZ maar dit was echt een super mooie reis. Foto's staan erop!

In Blenheim ben ik naar het info centrum gegaan en ben toen met een kaartje van het dorp naar het hostel gelopen. Ik was nog geen 10 minuten aan het lopen en ik kreeg een SMS van de man die me werk beloofd had op de 14e. Het werk werd uitgesteld voor 3 weken! Echt balen dus. Ik ben gelijk in het hostel maar gaan navragen of zij me konden helpen en overal waar ik heen ging kreeg ik te horen dat het waarschijnlijk over 2 weken pas gaat starten (het werk op de vineyards) Ze hebben hier een paar hele kouden nachten nodig, waarom weet ik niet precies maar daarna kunnen ze pas beginnen met werk op de wijngaarden)

3 dagen geleden was ik Blenheim aan het ontdekken toen ik gebeld werd door iemand. Een vrouw aan de telefoon die vroeg of ik nog steeds op zoek was naar werk en zo ja, dat ik dan om 15.00 naar Contra Contracters moest gaan. Ik had geen idee wie me had gebeld, ik heb zoveel mails rondgestuurd, kan iedereen zijn. Om 5 voor 3 zat ik op een bankje in de buurt van Contra Contracters te wachten en kwam er een gozer op me af die me vroeg of ik werk zocht. Hij kon wel werk voor me regelen,niet moeilijk, veel verdienen. Moest alleen bij hen overnachten (zo doen veel hostels dat ook,zij helpen met werk op voorwaarde dat je daar slaapt) Hij vertelde me dat er gratis internet was en dat het maar $80 per week zou kosten.
Dat klonk allemaal zo relaxt dat ik er meteen al geen reet van geloofde en ben er verder niet op in gegaan, later vertelde ik dit aan de receptionist bij m'n hostel en die zij meteen al dat er veel van dat soort dodgy gasten zijn die zodra jij gaat werken je tas leeghalen of dat soort grappen.

Bij Contra Contracters moest ik wat formulieren invullen en kon de volgende dag beginnen! Geniaal, geregeld. S'avonds was ik wat aan het koken in het hostel en vroeg iemand me of ik wist waar Fresh Choice was, dat was de plek waar we de volgende dag om 07.00 opgepikt zouden worden om naar de wijngaarden te gaan. Bleek dat hij zich daar ook had ingeschreven dus zijn we de volgende ochtend samen daarheen gelopen. Het is ongeveer 35 minuten lopen naar Fresh Choice. We kwamen daar aan om 06.50 en er was nog niemand. Rond 07.00 kwamen er nog wat mensen aan en was dat toch een soort van opluchting, we zijn hier wel goed. Om 07.35 was er nog niemand ons op komen halen en heeft iemand het bedrijf gebeld.
Het werk ging niet door omdat het regende en de baas wil niet dat we ziek worden. Wat een slappe bende, het miezerde echt en we hadden makkelijk kunnen werken. (En dat van die baas die geen zieken wil klinkt echt niet oprecht op de een of andere manier, raar excuus voor mensen die de heledag buiten op een wijngaard werken, het regent wel vaker lijkt me)

Naja we zijn dus maar weer terug gelopen naar het hostel en ik heb de heledag verder niet veel boeiends gedaan. Vanochtend zijn we het weer gaan proberen. Om 06.10 zijn we bij het hostel weg gegaan en waren om 06.50 weer bij Fresh Choice. Er kwamen nu al snel wat meer mensen aan en om 07.35 vertrokken we eindelijk. We zijn naar een wijngaard gereden en daar ging iedereen aan het werk. Wat er nu gebeurd op de wijngaarden is dat alle planten hersteld moeten worden voor de nieuwe oogst. Alles is geplukt en nu moeten de dooie takken er dus vanaf gehaald worden en moet alles klaar gemaakt worden voor het nieuwe seizoen. De eerste stap is Prunnen, met een mega tang knip je alle takken eraf die niet van belang zijn en laat je er 2 over. Ik krijg $0.18 per plant. Als alle bomen geprunned zijn dan komen de mensen die strippen. Dat is alle losgeknipte takken uit de stelling trekken en op de grond leggen, echt geen leuk werk. Daarna komen er mensen die Wrappen, die pakken de 2 takken die over zijn en wrappen die om de stelling heen zodat hij weer verder kan groeien.

Sochtends werd ik ingedeeld bij het Strip groepje, dat is echt hel. Sta je sochtends om 08.00 als een gek aan een paar takken te sjorren die niet zelden in je gezicht slaan. Gelukkig was er bij de rij waar ik mee bezig was er na 16 bomen niet meer geprunned dus kon ik niet meer verder. Toen is ons uitgelegd hoe je moet prunnen, opzich niet moeilijk maar je moet even weten te herkennen welke takken je moet laten zitten en welke niet.

Dat heb heb ik toen een paar uurtjes gedaan todat de rij klaar was. Op deze vineyard was verder geen werk meer dus zijn we terug naar de stad gebracht, naar de libary, waar ik nu zit.
Gelukkig hebben we wel weten te regelen dat we morgen ochtend opgehaald worden bij ons hostel, om 07.05! Echt een grote vooruitgang op om 05.45 opstaan om vervolgens een half uur te lopen.